http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/69 2026-09-08T15:28:19Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4810 Title: การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ Authors: ภูษณ, ฟ้อนรำดี Abstract: การวิจัยเรื่องการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อสร้างสรรค์ผลงานการแสดง ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ 2) เพื่อพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ 3) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ และ 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ การวิจัยใช้วิธีการศึกษาค้นคว้าจากเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ และ ผู้เชี่ยวชาญด้านนาฎศิลป์ไทย โดยนำความรู้และรูปแบบการถ่ายทอดท่ารำจากผู้เชี่ยวชาญนาฏศิลป์ไทย โขนลิง โดยได้รับการประดิษฐ์ท่ารำจากคุณคุณครูวิโรจน์ อยู่สวัสดิ์ ที่มีความสามารถด้านการแสดงนาฏศิลป์ ไทยโดยเฉพาะตัวโขนลิง และการประพันธ์บทจากคุณครูสมชาย ฟ้อนรำดี ผู้เชี่ยวชาญด้านนาฏศิลป์ไทยโขนลิงโดยที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญและเป็นที่ยอมรับในวงการนาฏศิลป์ไทย มาสร้างสรรค์การแสดงเพื่อพัฒนา เป็นหลักสูตรฝึกอบรม ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ สำหรับผู้เรียนนาฏศิลป์ไทยโขนลิง วิทยาลัยนาฏศิลป์สุพรรณบุรี จำนวน 11 คน โดยใช้เครื่องมือการวิจัย ดังนี้ 1) แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง 2) แบบประเมินความรู้ 3) แบบประเมินทักษะ และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจที่มีต่อหลักสูตรฝึกอบรม ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน การวิเคราะห์เชิงปริมาณ ใช้สถิติ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาค่าความยากง่าย และการหาค่าความสอดคล้อง ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม ชุด ฉุยฉายมัจฉานุ ได้สร้างผลงานนวัตกรรมการ แสดงนาฏศิลป์ไทยโขนลิง ประเภทลิงเด็กสามารถเป็นต้นแบบการสร้างสรรค์สำหรับตัวละครอื่นได้ ผลการวิจัยด้านผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียนที่ได้รับจากหลักสูตรฝึกอบรม สามารถเสริมศักยภาพของผู้เรียนได้ ผู้เรียนสามารถนำองค์ความรู้ที่ได้รับไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อวิชาชีพ สร้างเสริมรายได้ให้ตนเองและครอบครัวได้ และจากการแบบประเมินผลความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อหลักสูตร พบว่า ความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยรวมทุกด้าน คือ (X̅) เท่ากับ 4.86 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) เท่ากับ 0.04; The research titled "Development of a Training Course for Chu Chai Machanu" has the following objectives: 1) to create a performance and develop it into a training course for Chu Chai Machanu, 2) to study the learning outcomes from the development of the training course for Chu Chai Machanu and 3) to study the satisfaction of learners with the development of the training course for Chu Chai Machanu. This research used research documents from related studies, expert consultation, and knowledge from specialists in Thai dance drama. The knowledge and techniques of the Khon Ling (monkey) dance were adapted into the training course. The dance moves were choreographed by Viroj Yusawat, a skilled Thai dance drama artist specializing in Khon Ling (monkey) characters. The script was written by Somchai Fonramdee, a recognized expert in the field of Khon Ling (monkey) dance drama. This research created a performance to develop into a training course for Chu Chai Machanu for 11 students at Suphanburi College of Dramatic Arts. The research tools included: 1) structured interviews, 2) knowledge assessments, 3) skill assessments and 4) satisfaction assessments regarding the Chu Chai Machanu training course. Qualitative data analysis was conducted through content analysis of student achievements. Quantitative analysis employed statistics such as mean, standard deviation, item difficulty, and index of item-objective congruence (IOC). The results of the research showed that the development of the Chu Chai Machanu training course created an innovative performance in the genre of Khon Ling (monkey) dance, specifically for young monkey characters, which can serve as a model for creating performances for other characters. The learning outcomes from this training course enhanced students’ capabilities by allowing them to apply the acquired knowledge for professional benefit, thus increasing their income and supporting their families. The satisfaction assessment of the students towards the course was at the highest level, with an overall mean across all dimensions (X̅) is 4.86 with a standard deviation (SD) of 0.04. 2567-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4797 Title: การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชานาฏศิลป์ ชุดรำมอญ ของนักเรียน ประถมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบซิปปาผสมผสานกับทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์ Authors: ศิวาภรณ์, รนขาว Abstract: การวิจัยนี้ผู้วิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้รายวิชานาฏศิลป์ ชุดรำมอญของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนคลองบ้านพร้าว ที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบซิปปาผสมผสานกับรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์โดยเปรียบเทียบระหว่าง ก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้รายวิชานาฏศิลป์ ชุดรำมอญ ระหว่างกลุ่มทดลองที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบซิปปาผสมผสานกับรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์กับกลุ่มควบคุมที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบปกติ 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนด้านทักษะปฏิบัติรายวิชานาฏศิลป์ ชุดรำมอญ ระหว่างกลุ่มทดลองที่เรียนโดยใช้รูปแบบ การสอนแบบซิปปาผสมผสานกับรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์กับกลุ่มควบคุมที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบปกติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียน คลองบ้านพร้าว จำนวน 2 กลุ่ม โดยใช้การสุ่มแบบกลุ่ม (Group Sampling) คือ กลุ่มทดลองที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบซิปปาผสมผสานกับรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์ จำนวน 30 คน และกลุ่มควบคุมที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบปกติ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้รายวิชานาฏศิลป์ มีจำนวน 5 แผน 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านความรู้ จำนวน 1 ฉบับ 3) แบบประเมินทักษะปฏิบัติ จำนวน 3 ฉบับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย, ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบโดย การทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนกลุ่มทดลองที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบซิปปาผสมผสานกับรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์มีผลสัมฤทธิ์การเรียนด้านความรู้ หลังเรียน สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 2) กลุ่มทดลองมีผลสัมฤทธิ์การเรียนด้านความรู้ สูงกว่ากลุ่มควบคุมที่เรียนด้วยวิธีการสอนแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 และ 3) กลุ่มทดลองมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านทักษะปฏิบัติสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01; The purposes of this study were to: 1) study the achievement in the knowledge of performing arts course of Secondary 5 (Grade 5) students at Klongbanprao school by using the CIPPA Instructional Model and Harrow’s Instructional Model of teaching to obtain the difference of the achievement results before and after learning, 2) compare the learning achievement in the knowledge of performing arts course of Secondary 5 (Grade 5) students at Klongbanprao school between the experimental group of the CIPPA Instructional Model and Harrow’s Instructional Model teaching, and the control group using normal teaching method and 3) compare the learning achievement in the practical skills of performing arts course of Secondary 5 (Grade 5) students at Klongbanprao school between the experimental group of the CIPPA Instructional Model and Harrow’s Instructional Model teaching and the control group using normal teaching method. The samples of the research was Secondary 5 (Grade 5) students at Klongbanprao school. They were drawn by using group sampling technique, and divided into two groups: an experimental group of 30 students who had learnt by using the CIPPA Instructional Model and Harrow’s Instructional Model teaching, and a control group of 30 students who had learnt by using normal teaching method. The research instruments consisted of: 1) five learning management plans of performing arts course, 2) one test of learning achievement and 3) three assessment forms of practical skills. Statistical devices for data analysis included mean, standard deviation, and t-test. The research findings revealed that: 1) the students in the experimental group learning with the CIPPA Instructional Model and Harrow’s Instructional Model teaching had their achievement after the learning higher than that before the learning with the level of significance at .01, 2) the experimental group had learning achievement in knowledge higher than that of the control group using normal teaching with the level of significance at .01 and 3) the experimental group had higher learning achievement in practical skills than that of the control group with the level of significance at .01. 2567-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4743 Title: การพัฒนาบทเรียนออนไลน์ผ่าน Google Classroom เรื่อง การทำงานของระบบคอมพิวเตอร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 Authors: ยุวมล ประเสริฐสังข์ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาบทเรียนออนไลน์ผ่าน Google Classroom เรื่อง การทำงานของระบบคอมพิวเตอร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพ 2) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อบทเรียนออนไลน์ผ่าน Google Classroomเรื่อง การทำงานของระบบคอมพิวเตอร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 ที่เรียน วิชา วิทยาการคำนวณ โรงเรียนเทศบาลสรรพสามิตบำรุง จำนวน 20 คน ได้มาโดยใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย บทเรียนออนไลน์ผ่าน Google Classroom แบบประเมินคุณภาพด้านสื่อและด้านเนื้อหา แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีของกลุ่มตัวอย่างที่ไม่เป็นอิสระจากกัน ผลการวิจัยพบว่า 1) บทเรียนออนไลน์ผ่าน Google Classroom เรื่อง การทำงานของระบบคอมพิวเตอร์ มีคุณภาพด้านสื่อ อยู่ในระดับดีมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.58 ด้านเนื้อหา อยู่ในระดับดีมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.55 และมีประสิทธิภาพตามเกณท์ เท่ากับ 82.00/81.17 2) ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนนสูงกว่าก่อนเรียน มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียน เท่ากับ 24.35 คะแนน และมีคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 17.40 คะแนน และการทดสอบค่าทีระหว่างเรียนและหลังเรียน มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อบทเรียนออนไลน์ผ่าน Google Classroom อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.49; The objectives of this research were to: 1) develop online lessons with Google Classroom application on computer system operation for secondary 2 (grade 8) students, 2) study the academic achievement of pre-test and post-test, and 3) study the students’ satisfaction towards the online lessons with Google Classroom application on computer system operation for secondary 2 (grade 8) students. The samples were 20 students from secondary 2 (grade 8)studying in Computational Science class at Sappasamit Bamrung Municipal School.They were selected by purposive sampling. The research instruments consisted of online lessons with Google Classroom application, quality evaluation guide towards media and contents, achievement tests, and evaluation forms of students' satisfaction. The statistics used to analyze the data were standard deviation and dependent sample t-test. The research results indicated that: 1) the online lessons with Google Classroom application on computer system operation had the quality of media at a very good level with an average of 4.58, quality of contents at a very good level with an average of 4.55, and had criteria efficiency of 82/81, 2) the students’ achievement average score of pre-test was 17.40, while that of post-test was 24.35. The analysis of t-test during and after learning was different at .05 statistically significant level, and 3) the satisfaction of students towards online lessons with Google Classroom application was at a high level of 4.49. 2565-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4715 Title: การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชานาฏศิลป์ของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนซินเนคติกส์ Authors: ชมพิชาน์, ศรีภักดี Abstract: การวิจัยนี้ผู้วิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ รายวิชานาฏศิลป์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุราษฎร์ ธานี ๒ (บ้านดอนเกลี้ยง) ที่ใช้รูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์ (Synectics) โดยเปรียบเทียบระหว่าง ก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ ระหว่างกลุ่มทดลองที่ ใช้รูปแบบการสอนแบบ ซินเนคติกส์ (Synectics) กับกลุ่มควบคุมที่สอนแบบปกติ 3) เพื่อเปรียบเทียบ ผลสัมฤทธิ์ด้านทักษะปฏิบัติ ระหว่างกลุ่มทดลองที่ใช้รูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์ (Synectics) กับกลุ่มควบคุมที่สอนแบบปกติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนองค์การบริหาร ส่วนจังหวัด สุราษฎร์ธานี ๒ (บ้านดอนเกลี้ยง) จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 2 ห้องเรียน ซึ่งจัดห้องคละ ความสามารถ โดยแบ่งออกเป็น กลุ่มทดลอง จำนวน 30 คน ที่ใช้รูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์ (Synectics) กับกลุ่มควบคุมซึ่งเป็น จำนวน 30 คน ที่สอนแบบปกติ ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Group Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) รูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์ (Synectics) 2) แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 6 แผน 3) แบบทดสอบจำนวน 2 ฉบับ 4) แบบประเมินทักษะปฏิบัติ จำนวน 4 ฉบับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้แก่ ค่าเฉลี่ย, ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบโดยการ ทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มทดลอง ที่ใช้รูปแบบการสอนซินเนคติกส์ (Synectics) มีผลสัมฤทธิ์ การเรียนด้านความรู้ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 2) กลุ่มทดลองมีผลสัมฤทธิ์การเรียนด้านความรู้สูงกว่า กลุ่มควบคุมที่เรียนด้วยวิธีการสอนแบบปกติ และ3) กลุ่มทดลองมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านทักษะ ปฏิบัติสูงกว่ากลุ่มควบคุม; The purposes of this study were to: 1) compare students’ learning achievement in the knowledge of performing arts course among Primary 6 (Grade 6 ) students at Surat Thani Provincial Administrative Organization school 2 ( Ban Don Kliang) using the Synectics instructional model between before and after learning, 2) compare students’ learning achievement in the knowledge between the experimental group using the Synectics instructional model and the control group using anormal instructional model and 3) compare students’ learning achievement in the practical skills between the experimental group using the Synectics instructional model and the control group using anormal instructional model. The samples consisted of Primary 6 (Grade 6) students at Surat Thani Provincial Administrative Organization school 2 (Ban Don Kliang) , totaling 2 classrooms with mixed competence. The experimental group comprised 30 students instructed with the Synectics instructional model, while the control group included 30 students receiving normal instructional methods, selecting via group sampling. Research instruments included 1) Synectics instructional model, 2) six learning management plans, 3) twotests and 4) four practical skill assessment forms. Statistics for data analysis included mean, standard deviation, and t-test The findings indicated that: 1) the experimental group using the Synectics instructional model showed higher learning achievement in knowledge after learning compared to before learning, 2) the experimental group exhibited higher learning achievement in knowledge than the control group using anormal instructional model and 3) the experimental group showed higher learning achievement in practical skills compared to the control group. 2567-01-01T00:00:00Z